Wszyscy jesteśmy kapłanami – 19.11.2025 r.

Słowo „kapłan” w chrześcijańskim świecie kojarzy się przede wszystkim z księżmi. Nic w tym zdrożnego, a jednak… Zarówno Apokalipsa św. Jana, jak i św. Piotr w swoim liście, a za nimi Katechizm Kościoła Katolickiego mówią, że „cała wspólnota wiernych jako taka jest kapłańska”. Nie ma więc żadnej przesady w temacie listopadowego spotkania: „Wszyscy jesteśmy kapłanami”. Tylko co z tego wynika?

Odpowiedzi na to pytanie szukaliśmy razem z o. Szymonem Popławskim OP. Ojciec to były wychowawca dominikańskich nowicjuszy, a obecnie socjusz Prowincjała , absolwent Szkoły Retoryki UJ w Krakowie, przez kilka lat był kaznodzieją Dominikańskiego Ośrodka Kaznodziejskiego, współautor książki „Zapach pomarańczy. Życie dominikańskie z innej perspektywy”. Mieszka w klasztorze przy ul. Freta w Warszawie.

Sakramentalne kapłaństwo hierarchiczne, śluby zakonne, sakrament małżeństwa… Każda z tych dróg jest pogłębieniem chrzcielnego fundamentu. Sobór Watykański II podkreśla, że „zwykła, szara” (cudzysłowy zamierzone) codzienność ochrzczonych jest święta. Tam, gdzie jesteśmy, niesiemy Chrystusa. Nie bójmy się tego.

Dowiedz się więcej

Przejawy patologii duchowości – 22.10.2025 r.

Przejawy patologii duchowości – 22.10.2025 r.

Prezentujemy nagranie wykładu o „Przejawach patologii duchowości„:

Październikowe spotkanie za nami! Choć temat mówił o przejawach patologii w życiu duchowym, to naturalnie – na zasadzie oglądania drugiej strony medalu – bardzo wiele usłyszeliśmy o duchowości, która jest zdrowa. Zdrowa, czyli jaka?
Przede wszystkim taka, która szanuje to, kim jesteśmy. Adekwatna do naszej codzienności, stanu, sytuacji życiowej. Inaczej swoją duchowość przeżywa człowiek, który żyje w zakonie kontemplacyjnym, a inaczej matka trójki dzieci. Każda z tych dróg może stać się drogą do autentycznej świętości – ponieważ probierzem duchowości nie jest czas poświęcany na modlitwę, a czynna miłość bliźniego. Dlatego duchowość karmiąca się nieustannym poczuciem winy – ciągle za mało! – jest bardzo niszcząca. Podobnie jak ta, która demonizuje rzeczywistość i próbuje nas wtłoczyć w kajdany lęku.

Nasze zaproszenie do podjęcia tego tematu przyjął psycholog i certyfikowany psychoterapeuta, delegat prowincjała dominikanów ds. ochrony małoletnich i osób w duszpasterstwie – o. Tomasz Franc OP.

Dowiedz się więcej

O stawaniu się dzieckiem, czyli jak dojrzewać w wierze – 17.09.2025

Co jest w dziecku do czego Bóg nas zaprasza?
Czy czas dojrzewania jest docieraniem do zarodka?
Jak zrozumieć Boskie wezwanie do bycia dzieckiem, kiedy po drodze robimy studia teologiczne i ascetyczne wyrzeczenia na rzecz bliższej relacji z Bogiem?

Rozmawialiśmy o tym w środę 17 września

Zapraszamy do odsłuchania nagrania ze spotkania:
Część pierwsza – wykład o. Pawła:

Taki błyskotliwy i nieoczywisty temat zaproponował nam prelegent naszego najbliższego spotkania ojciec dominikanin, Paweł Kuś, który w Zakonie jest od 2016 r., a święcenia kapłańskie przyjął w 2021 r.


Ojciec jest magistrem dominikańskiego prenowicjatu, a także duszpasterzem Mszy rodzinnej w niedziele o godz. 11.00 w parafii na Służewiu, duszpasterz rodzin DROPS. Fan Teresy z Lisieux, o której pisał pracę magisterską. Z upodobaniem chodzi po górach, jeździ na rowerze i zjeżdża zimą na snowbordzie. Jego pasją są podróże, zwłaszcza włoskie klimaty.
Chcąc trochę bardziej urealnić sobie naszego gościa, zachęcamy do posłuchania serii jego współautorstwa: Przetarte Ścieżki

Dowiedz się więcej

Kotwica rzucona w niebo. O nadziei słów kilka. – 11.06.2025 r.

Pomiędzy wiarą człowieka a Miłością Boga jest nadzieja , którą napełnia nas Duch Święty.
Bez nadziei nie da się iść; bez nadziei nie da się kochać, bez nadziei nie uwierzymy.
Zapraszamy do odsłuchania nagrania wykładu o. Dawida Grześkowiaka OP:

Zaczerpnijmy wspólnie z kilku słów o nadziei, która zakotwicza nas w domu Ojca naszego. Był to ostatni w tym roku duszpasterskim wykład z którym pozostawiamy was na wakacje.

Nasz prelegent? – to

Dowiedz się więcej

Św. Tomasz: o radowaniu się Trójjedynym Bogiem – 21.05.2025 r.

Wierzymy, że Bóg jest jeden w trzech Osobach. Czy jednak wiara w to, że Bóg jest Trójcą Osób ma wpływ na nasze życie duchowe? Czy nie jest może tak, że patrzymy się na Trójcę Świętą tylko i wyłącznie jako na nieprzeniknioną tajemnicę, która nie ma związku z naszym życiem? Poszukując odpowiedzi na to, jak wiara w Trójcę Świętą może stanowić centrum naszego życia chrześcijańskiego, przyjrzymy się doktrynie św. Tomasza z Akwinu o posłaniach Osób Bożych. Akwinata przedstawia biblijny motyw posłania Syna Bożego przez Ojca oraz zesłania Ducha Świętego jako klucz do przedstawienia obecności Trójcy Świętej w historii ludzkości oraz w życiu każdego ochrzczonego.

Naszym prelegentem majowego spotkania Dominikańskiej Szkoły Wiary w Białymstoku był „spec” od świętego Tomasza z Akwinu: dr o. Krzysztof Ośko OP (dominikanin).

Dowiedz się więcej
Verified by MonsterInsights